Postanowienie TK z dnia 15 grudnia 2021, sygn. Ts 75/20

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 16 kwietnia 2020 r. (data nadania) G.K. (dalej: skarżący), radca prawny działający w imieniu własnym, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.

Skarżący został pełnomocnikiem z urzędu, wyznaczonym przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W., dla uczestniczki postępowania nieprocesowego prowadzonego w Sądzie Rejonowym w L. (sygn. akt […]). W orzeczeniu kończącym to postępowanie sąd postanowił zasądzić od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki koszty postępowania. Szczegółowe wyliczenie tych kosztów pozostawił referendarzowi sądowemu. W związku z tym, że referendarz nie wydał tego postanowienia, skarżący wniósł do Sądu Okręgowego w W. IV Wydział Cywilny Odwoławczy skargę, w której domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania w powyższej sprawie oraz zasądzenia na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty 2 000 zł, a także wydania Sądowi Rejonowemu ,,zalecenia wydania przez referendarza sądowego odpowiedniego orzeczenia w przedmiocie wyliczenia kosztów postępowania, w szczególności wynagrodzenia dla pełnomocnika prowadzącego sprawę z urzędu”. Sąd Okręgowy postanowieniem z 29 stycznia 2020 r. (sygn. akt […]) odrzucił skargę.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 listopada 2020 r. (doręczonym skarżącemu 1 grudnia 2020 r.) skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) doręczenie: a) kopii dokumentu potwierdzającego posiadanie przez skarżącego uprawnień do samodzielnego sporządzenia skargi konstytucyjnej, b) jednej kopii skargi wraz z załącznikami, c) odpisu lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii postanowienia Sądu Okręgowego w W. IV Wydział Cywilny Odwoławczy z 29 stycznia 2020 r. (sygn. akt […]); 2) dokładne wyjaśnienie, w jaki sposób art. 64 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964