Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 czerwca 1998 r.
|
| Sygn. akt Ts 75/98 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Łucji M. sporządzonej 6 maja 1998 r. zarzucono, iż art. 393 pkt 1 i art. 3933 kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego
(Dz.U. Nr 43, poz. 189) są niezgodne z art. 77 ust. 2 oraz art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącej,
zakwestionowane przepisy wykluczają rozpatrzenie jej sprawy w sądowym postępowaniu kasacyjnym, a nadto uniemożliwiają skarżącej
ochronę lokalu mieszkalnego, stanowiącego podstawę jej egzystencji.
Skarżąca wskazała, że Sąd Wojewódzki w B. postanowieniem z 16 października 1997 r. odrzucił kasację skarżącej od wyroku Sądu
Wojewódzkiego w B. z 27 lutego 1997 r., nakazującego jej opróżnienie i wydanie lokalu mieszkalnego. Na to postanowienie skarżąca
wniosła zażalenie do Sądu Najwyższego, który oddalił je postanowieniem z 11 grudnia 1997 roku.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 19 maja 1998 r. odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu z uwagi na to,
iż wskazane przez skarżącą orzeczenia sądów nie naruszyły przysługującego jej konstytucyjnego prawa do sądu. Skarżąca nie
wykazała nadto, iż powołane przez nią prawo do trójinstancyjnego postępowania sądowego oraz prawo do kasacji mają charakter
praw konstytucyjnych. Trybunał Konstytucyjny uznał także, iż nie naruszono prawa skarżącej do złożenia skargi konstytucyjnej.
Na postanowienie to skarżąca wniosła 30 maja 1998 r. zażalenie zarzucając w nim, że Trybunał Konstytucyjny pominął fakt wprowadzenia
trójinstancyjnego postępowania sądowego przez przepisy kodeksu postępowania cywilnego, a nadto błędnie zinterpretował treść
art. 176 ust. 1 Konstytucji