Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 stycznia 2003 r.
|
| Sygn. akt Ts 76/02 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Ryszarda Ostrihansky i Piotra Machaja zakwestionowano zgodność art. 67 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zakwestionowanemu
przepisowi skarżący zarzucili, że prowadzi do naruszenia konstytucyjnej zasady równości wobec prawa, ponieważ przyznaje prawo
złożenia wniosku o umorzenie odsetek za zwłokę odnośnie wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych wyłącznie
podatnikowi, pozbawia zaś tego rodzaju uprawnienia płatnika tego podatku. Skarżący sformułowali skargę w oparciu o decyzję
urzędu skarbowego, w której odmówiono im (jako płatnikom) umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu pobranego, a
nie przekazanego w ustawowym terminie, podatku dochodowego od osób fizycznych. Od powyższej decyzji skarżący nie składali
żadnych środków odwoławczych, uznając, że brak jest de lege lata podstawy prawnej umożliwiającej ich uwzględnienie.
Postanowieniem z 26 września 2002 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
wskazał, że w sprawie skarżących nie została dochowana ustawowa przesłanka wystąpienia ze skargą konstytucyjną po wyczerpaniu
przysługującej skarżącym drogi prawnej. Ponadto, skarżący nie sprecyzowali w zakresie jakiego konstytucyjnego prawa kwestionowany
przepis ordynacji podatkowej naruszył zasadę równości wobec prawa.
Zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego skierował 8 października 2002 r. pełnomocnik skarżących. Podniesiono
w nim, że istotą złożonej skargi jest wykazanie luki w prawie uniemożliwiającej pewnej kategorii podmiotów odwołanie się od
decyzji organów skarbowych. Konsekwencją takiej luki jest – zdaniem skarżących – bezprzedmiotowość występowania ze środkami
odwoławczymi od decyzji organu podatkowego I instancji. Z tego