Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 listopada 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 76/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 3 kwietnia 2006 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego – Edmunda Toporka – zakwestionowano
zgodność z Konstytucją art. 174 pkt 1 i 2 w zw. z art. 183 § 1 oraz art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu
przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.). Zaskarżonym unormowaniom p.p.s.a. skarżący zarzucił niezgodność z art. 2,
art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 i art. 184 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującym stanem faktycznym. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Olsztynie z 10 lutego 2004 r. (sygn. akt 1 III SA 1589/02) oddalona została skarga skarżącego na decyzję Izby Skarbowej
w Olsztynie – Ośrodek Zamiejscowy w Elblągu z 8 maja 2002 r. (nr PDF/E/4117-1-59/02) w przedmiocie podatku dochodowego od
osób fizycznych za 1997 r. Skargę kasacyjną skarżącego od tego orzeczenia oddalił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z
27 października 2005 r. (sygn. akt II FSK 109/05). Orzeczenie to zostało doręczone skarżącemu 5 stycznia 2006 r.
Uzasadniając postawiony zarzut niekonstytucyjności kwestionowanych przepisów, skarżący stwierdził w uzasadnieniu skargi, że
ograniczają one prawo do sądu rozumiane nie tylko formalnie, ale także jako możliwość prawnie skutecznej ochrony praw. Ponadto
pozwalają one sądowi odwoławczemu uchylić się od obowiązku kontroli legalności decyzji