Postanowienie TK z dnia 17 listopada 2010, sygn. Ts 76/09

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 16 marca 2009 r. skarżący wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 44 ust. 4 w zw. z art. 28 ust. 3 i ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291, ze zm.; dalej: ustawa o ubezpieczeniu rolników) z art. 67 ust. 1 i art. 68 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 1 i art. 2 Konstytucji. Skarżący kwestionuje wskazane powyżej przepisy w zakresie, w jakim uprawniają do zawieszenia z urzędu uzupełniającej części renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy rolnikowi wymagającemu leczenia albo posiadającemu orzeczenie o lekkim lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, pomimo tego, że kwota przysługująca wtedy do wypłaty nie stanowi równowartości zasiłku chorobowego.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny. Decyzją z 28 marca 2008 r. (znak: GI-05231640-1/25) Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego – Oddział Regionalny w Białymstoku zawiesiła skarżącemu z urzędu wypłatę części uzupełniającej renty rolniczej w 100%. Decyzją Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego – Oddział Regionalny w Białymstoku z dnia 21 maja 2008 r. (znak: GI-05231640-1/25) doszło do ponownego przyznania skarżącemu okresowej renty rolniczej z zawieszeniem części uzupełniającej w 100%. Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego – Oddział Regionalny w Białymstoku 9 lipca 2008 r. wydała decyzję zamienną, przyznającą skarżącemu rentę bezterminową, przy jednoczesnym zawieszeniu części uzupełniającej świadczenia w 100% (znak: GI-05231640-1/25). Od powyższych decyzji wniesiono odwołanie do sądu I instancji. Po rozpoznaniu odwołania Sąd Okręgowy, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 23 września 2008 r. (sygn. akt V U 1242/08) odrzucił odwołanie od decyzji z 28 marca 2008 r., umorzył postępowanie o przyznanie skarżącemu renty stałej, a