Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 kwietnia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 76/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej z 4 maja 2018 r. (data wniesienia) K.J. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność:
1) art. 118 § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 32 ust. 2
w związku z art. 45 ust. 1, art. 31 ust. 3 zdanie ostatnie, art. 10 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1, art.
45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 190 ust. 5, art. 77 ust. 1 i 2, art. 77 ust. 1 i 2 w związku
z art. 2, art. 77 ust. 1 i 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
2) art. 1173 k.p.c. z art. 45 ust. 1, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 2 Konstytucji.
Skarżąca kwestionuje określony w art. 1173 k.p.c. tryb ustanowienia pełnomocnika z urzędu oraz tryb jego procedowania przewidziany w art. 118 § 5 k.p.c., dający możliwość
odmowy sporządzenia skargi konstytucyjnej lub skargi do Sądu Najwyższego.
Zdaniem skarżącej, art. 118 § 5 k.p.c., umożliwiając pełnomocnikowi, a więc osobie nie mającej statusu sędziego Trybunału
Konstytucyjnego, wstępne rozpoznanie skargi, narusza wymienione w petitum skargi wzorce kontroli konstytucyjności.
2. Postanowieniem z 17 stycznia 2019 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 53 ust.
1 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada