Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 września 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 77/00 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Piotra G. z 25 maja 2000 r. zarzucono, iż art. 55 § 1 w związku z art. 330 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555) jest niezgodny z art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1 oraz art. 77
ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącego zakwestionowane przepisy ograniczają prawo do sądu i sądowej
ochrony konstytucyjnych praw i wolności, przez to iż wprowadzają przesłankę ograniczającą możliwość samodzielnego wniesienia
przez pokrzywdzonego aktu oskarżenia do sądu, a polegającą na konieczności uzyskania w toku postępowania przygotowawczego
postanowienia sądu uchylającego postanowienie prokuratora o umorzeniu tego postępowania. Skarżący zarzucił, iż warunek ten
stwarza możliwość całkowitego pozbawienia go gwarancji sądowego wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych wobec osób, które
naruszyły wolności i prawa osobiste skarżącego, a przez to godzi w istotę prawa do sądu naruszając tym samym art. 31 ust.
3 Konstytucji RP. Ponadto skarżący stwierdził, iż określone w art. 45 ust. 1 prawo do sądu nie jest warunkowane żadnymi czynnościami
kontrolnymi sądu dokonywanymi w postępowaniu przygotowawczym.
Skarżący wskazał, iż postanowieniem prokuratora Prokuratury Rejonowej w O. z 14 grudnia 1999 r. zostało zatwierdzone postanowienie
o umorzeniu dochodzenia z 13 grudnia 1999 r. w sprawie o popełniony na szkodę skarżącego czyn z art. 157 § 1 kodeksu karnego
z uwagi na brak znamion czynu zabronionego.