Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 października 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 77/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 17 marca 2010 r. (data nadania) radca prawny Elżbieta G. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność
art. 526 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.)
z art. 77 ust. 2 Konstytucji.
W ocenie skarżącej art. 526 § 2 k.p.k., przez to, że wprowadza konieczność sporządzenia i podpisania skargi kasacyjnej przez
obrońcę lub pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, ogranicza, a nawet zamyka „drogę do wniesienia kasacji”.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 12 października 2010 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków
formalnych skargi konstytucyjnej. W piśmie z 2 listopada 2010 r. skarżąca ustosunkowała się do tego zarządzenia.
Postanowieniem z 21 maja 2012 r. Trybunał odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Biorąc pod uwagę charakter
i funkcje kasacji w postępowaniu karnym oraz treść stawianych zaskarżonemu przepisowi zarzutów, Trybunał stwierdził, że analizowana
skarga jest oczywiście bezzasadna.
Na powyższe postanowienie skarżąca