Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 lipca 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 77/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 maja 2019 r. (data nadania), P.N. (dalej: skarżący) wystąpił
z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
Stan faktyczny, leżący u podstaw skargi konstytucyjnej, przedstawia się następująco.
Wyrokiem zaocznym z 2 grudnia 2009 r. (sygn. akt […]; dalej: wyrok zaoczny) Sąd Rejonowy w K. II Wydział Karny (dalej: Sąd
Rejonowy) uznał skarżącego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku z art. 284 § 2 w związku z art. 64 §
1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.; dalej: k.k.) i za to, na podstawie art.
284 § 2 i art. 33 § 2 k.k., wymierzył mu karę roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności oraz stu stawek dziennych grzywny,
ustalając, że jedna stawka dzienna grzywny jest równoważna kwocie 10 zł. Na podstawie art. 69 § 1 i art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd Rejonowy warunkowo zawiesił na okres próby (5 lat). Od powyższego wyroku
skarżący nie wniósł sprzeciwu.
Wnioskiem z 17 grudnia 2014 r. skarżący zażądał wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem zaocznym
Sądu Rejowego. Postanowieniem z 21 stycznia 2015 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w K. IV Wydział Karny Odwoławczy oddalił
wniosek. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł zażalenie. Postanowieniem z 25 lutego 2015 r. (sygn. akt […]) Sąd Apelacyjny
w Ł. II Wydział Karny zaskarżone orzeczenie utrzymał w mocy.
W skardze konstytucyjnej skarżący