Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 stycznia 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 78/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej pana Andrzeja Piersy z 27 marca 2004 r. zarzucono, iż art. 40 § 1 w związku z art. 91 § 3 ustawy
z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, 78,
176 oraz art. 178 Konstytucji.
Skarżący wskazał, iż postanowieniem z 18 lutego 2004 r. (sygn. akt I Ca 3/04) Sąd Okręgowy w Ostrołęce wytknął Sądowi Rejonowemu
w Ostrołęce, iż przy rozpoznawaniu sprawy w pierwszej instancji dopuścił się oczywistej obrazy przepisów. Skarżący, który
jako sędzia orzekał w jednoosobowym składzie Sądu Rejonowego w Ostrołęce, zarzucił iż art. 40 § 1 prawa o ustroju sądów powszechnych,
będący podstawą wydania wspomnianego postanowienia, sprzeczny jest z art. 78 Konstytucji. Postanowienie wydane w trybie art.
40 § 1 prawa o ustroju sądów powszechnych nie podlega bowiem zaskarżeniu, zaś skutki podwójnego wytknięcia uchybień są analogiczne
do kary dyscyplinarnej. Zgodnie bowiem z art. 91 § 3 prawa o ustroju sądów powszechnych w przypadku takiego dwukrotnego wytknięcia
uchybień, o trzy lata podlega wydłużeniu okres, po upływie którego podlega podwyższeniu wynagrodzenie sędziego do pierwszej
stawki awansowej. Skarżący podkreślił, iż o ile w przypadku kary dyscyplinarnej sędzia korzysta z wszelkich gwarancji procesowych,
takich jak prawo do obrony czy prawo do zaskarżania wyroku w drodze odwołania, tak w przypadku wytyku w trybie art. 40 § 1
prawa o ustroju sądów powszechnych gwarancje takie nie są przewidziane.
Skarżący zarzucił ponadto, iż