Postanowienie TK z dnia 23 listopada 2009, sygn. Ts 78/09

W skardze konstytucyjnej z 18 marca 2009 r. zarzucono, że art. 4798a § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) jest niezgodny z art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji.

W ocenie skarżącego kwestionowany przepis ogranicza rozpoznanie sprawy przed sądem I instancji z udziałem strony pozwanej i jednocześnie uniemożliwia merytoryczną kontrolę wydanego orzeczenia w drodze apelacji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z 7 października 2008 r. Sąd Rejonowy w Tychach – Wydział VI Gospodarczy (sygn. akt VI GC 385/08/02) na podstawie kwestionowanego przepisu odrzucił sprzeciw od nakazu zapłaty. Zażalenie w tej sprawie zostało postanowieniem z 18 grudnia 2008 r. (sygn. akt XIX Gz 543/08) oddalone przez Sąd Okręgowy w Katowicach – XIX Wydział Gospodarczy Odwoławczy. Zarządzeniem sędziego z 24 kwietnia 2009 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej poprzez wskazanie ostatecznego orzeczenia w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz daty jego doręczenia skarżącemu; wskazanie, jakie konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone; wskazanie sposobu ich naruszenia oraz nadesłanie pełnomocnictwa do sporządzenia wniesionej skargi konstytucyjnej. Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 4 maja 2009 r. W ustawowym Terminie do Trybunału nie