Postanowienie TK z dnia 15 lutego 2012, sygn. Ts 78/11

W skardze konstytucyjnej z 11 marca 2011 r. Grzegorz S. (dalej: skarżący) wniósł o zbadanie zgodności ustawy z dnia 18 czerwca 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 115, poz. 963; dalej: ustawa zmieniająca) z art. 30 oraz art. 40 Konstytucji. W piśmie z 28 września 2011 r., uzupełniającym braki formalne skargi, pełnomocnik skarżącego oświadczył, że przedmiotem zaskarżenia jest ustawa zmieniająca, w szczególności zaś jej art. 1 pkt 1, którym dodano art. 73a do ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.; dalej; k.k.w.).

Postanowieniem z 15 lutego 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Podstawę odmowy stanowiło ustalenie, że skarżący wadliwie określił przedmiot skargi. Kontroli w postępowaniu inicjowanym skargą konstytucyjną nie może bowiem podlegać ani cała ustawa (inny akt normatywny), ani przepis nowelizujący, który „skonsumował się”