Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 lutego 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 78/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 27 lutego 2015 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący) zakwestionował
zgodność art. 394 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.;
dalej: k.p.c.) z art. 45 ust. 1 w zw. z: art. 2, art. 31 ust. 3, art. 37 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 i art. 176 ust. 1
Konstytucji.
Postanowieniem z 22 października 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania złożonej skardze dalszego biegu, stwierdziwszy,
że – w odniesieniu do zarzutu pominięcia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia
wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku – skarga nie spełnia ani wymagania określonego w art. 46 ust. 1, ani
wynikającego z art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643,
ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.). Trybunał ustalił bowiem, że skarżący nie uzyskał ostatecznego orzeczenia, w którym
sąd odrzuciłby zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w W. (dalej: Sąd Okręgowy w W.) ze stycznia 2014 r. Z kolei w zakresie
zarzutu pominięcia w art. 394 § 1 k.p.c. możliwości zaskarżenia do sądu drugiej instancji postanowienia sądu pierwszej instancji
o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia Trybunał uznał skargę
za wniesioną po terminie, który – jak podkreślił – upłynął 7 kwietnia 2014 r., a zatem za nieodpowiadającą wymogowi określonemu
w art. 46 ust. 1 ustawy o TK z 1997 r.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podnosi, że „wbrew ustaleniom Trybunału skarga została wniesiona z zachowaniem
(…)