W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 25 kwietnia 2016 r. (data nadania), sporządzonej przez pełnomocnika
z wyboru, M. J.-J. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność z Konstytucją art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270, ze zm.; dalej: ppsa). Zaskarżonemu przepisowi ppsa skarżąca
zarzuciła, że w zakresie „w jakim wyłącza dopuszczalność wznowienia postępowania na podstawie art. 272 [ppsa] po upływie pięciu
lat od uprawomocnienia się orzeczenia”, jest niezgodny z art. 190 ust. 4 w zw. z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została złożona w kontekście następującej sprawy. W związku z wydaniem przez Trybunał Konstytucyjny wyroku
z 18 lipca 2013 r. (sprawa SK 18/09, OTK ZU nr 6/A/2013, poz. 80), zgodnie z którym za niezgodny z Konstytucją uznany został
art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2012.361, ze zm.), skarżąca wystąpiła
ze skargą o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z maja 2004 r.
Postanowieniem ze stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. odrzucił złożoną przez nią skargę o wznowienie postępowania
zakończonego wyżej wzmiankowanym orzeczeniem z maja 2004 r. W uzasadnieniu tego judykatu sąd I instancji stwierdził, że wprawdzie
skarżąca dochowała trzymiesięcznego terminu wynikającego z art. 272 § 2 ppsa, jednakże jej skarga o wznowienie postępowania
wniesiona została po upływie terminu określonego w art. 278 pppsa, tj. po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia
wydanego w postępowaniu, którego wznowienia skarżąca żądała. Zdaniem zaś sądu termin ten ma charakter materialny, nie podlega
zatem przywróceniu i biegnie niezależnie od terminów do wniesienia skargi o wznowienie postępowania przewidzianych w art.
272 ppsa. Skarga kasacyjna na orzeczenie sądu I instancji, którą złożyła skarżąca, została oddalona postanowieniem Naczelnego
Sądu