Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 lipca 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 78/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 kwietnia 2017 r. (data nadania) J.N. wystąpił o stwierdzenie,
że art. 18 ust. 10 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 963, ze
zm.; dalej: u.s.u.s.) w zakresie, w jakim „przewiduje, że uprawnienie do zmniejszenia najniższej podstawy wymiaru składek
na ubezpieczenie emerytalne i rentowe w przypadku niezdolności ubezpieczonego do pracy stosuje się wyłącznie w takim przypadku,
w którym ubezpieczony z tytułu tej niezdolności do pracy spełnia nie tylko faktyczne, ale również normatywne warunki do przyznania
zasiłku”, jest niezgodny z art. 67 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1, a także z art. 2 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została złożona w Trybunale w związku z następującą sprawą.
Skarżący (od 2008 r.) samodzielnie prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. 18 grudnia 2013 r. skarżący uległ wypadkowi,
w wyniku którego był niezdolny do pracy od 20 grudnia 2013 r. do 31 stycznia 2014 r. W tym okresie nie zawiesił prowadzenia
działalności gospodarczej.
Decyzją z 31 stycznia 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, II Oddział w P., Inspektorat w K. (dalej: Inspektorat ZUS lub
organ rentowy) odmówił skarżącemu prawa do zasiłku chorobowego za okres niezdolności do pracy, z powodu nieopłacenia w terminie
składek na dobrowolne ubezpieczenia chorobowe. Z kolei decyzją z 15 kwietnia 2014 r. Inspektorat ZUS odmówił mu (za ten sam
okres) prawa do zasiłku z tego powodu, że zdarzenie z 18 grudnia 2013 r. nie zostało uznane za wypadek przy prowadzeniu działalności
gospodarczej. Skarżący nie odwołał się od powyższych decyzji.
Następnie decyzją z 26 stycznia 2015 r. organ rentowy, na wniosek skarżącego, ustalił prawidłowy przebieg jego dobrowolnego
ubezpieczenia chorobowego z tytułu prowadzonej pozarolniczej