Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 lipca 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 78/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 maja 2019 r. (data nadania), P.N. (dalej: skarżący) wystąpił
z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
Stan faktyczny, leżący u podstaw skargi konstytucyjnej, przedstawia się następująco.
Wyrokiem z 15 października 2012 r. (sygn. akt […]) Sąd Rejonowy w K. II Wydział Karny (dalej: Sąd Rejonowy) uznał skarżącego
za winnego zarzucanych mu czynów (opisanych w pkt I-XII, XIV oraz XXII-XXX komparycji ww. wyroku) i za to, na podstawie art.
85 i art. 86 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.) i wymierzył
mu karę łączną trzech lat pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy orzekł także o przepadku przedmiotu, który służył do popełnienia
przestępstwa oraz o kosztach sądowych. Od tego wyroku skarżący nie wniósł apelacji. Orzeczenie uprawomocniło się 23 października
2012 r.
10 lipca 2017 r. skarżący wystąpił o wznowienie postępowania w sprawie. Postanowieniem z 27 listopada 2017 r. (sygn. akt […])
Sąd Okręgowy w K. III Wydział Karny odmówił przyjęcia wniosku jako oczywiście bezzasadnego.
W skardze konstytucyjnej skarżący wskazał – jako ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji – wyrok Sądu
Rejonowego z 15 października 2012 r. W związku z tym rozstrzygnięciem wystąpił do Sądu Rejonowego w K. I Wydział Cywilny z
wnioskiem o