1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 maja 2019 r. (data nadania), S.W. (dalej: skarżący)
– reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru – wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego:
Skarżący urodził się 14 kwietnia 1952 r. Decyzją z 8 września 2004 r. (znak: […]) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w
W. (dalej: ZUS lub organ rentowy) przyznał mu od 1 września 2004 r. (od ustania zatrudnienia) prawo do wcześniejszej emerytury
nauczycielskiej.
W piśmie z 23 listopada 2017 r. skarżący wniósł do organu rentowego o przyznanie emerytury „powszechnej”, ze względu na osiągnięcie
wymaganego ustawą wieku.
Decyzją z 18 grudnia 2017 r. (znak: […]) ZUS przyznał skarżącemu prawo do emerytury od 1 listopada 2017 r, czyli od dnia w
którym złożył wniosek. W decyzji tej wskazano także, że zawieszona będzie wypłata emerytury powszechnej i nadal wypłacana
będzie emerytura nauczycielska, jako świadczenie bardziej korzystne dla ubezpieczonego.
Skarżący odwołał się od powyższej decyzji do sądu powszechnego, argumentując że przepis, w oparciu o który dokonano potrącenia
kwot pobranych emerytur, czyli art. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1383; dalej: ustawa emerytalno-rentowa), jest sprzeczny z Konstytucją i nie powinien mieć
zastosowania. W związku z powyższym, ustalenie wysokości emerytury z tytułu osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego, powinno
nastąpić bez pomniejszenia podstawy jej obliczenia o kwoty uprzednio pobranej emerytury nauczycielskiej.
Wyrokiem z 6 czerwca 2018 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w Ś. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Sąd ten stwierdził, że
istota sporu sprowadza się do oceny, czy przy wyliczeniu wysokości emerytury według zasad kapitałowych należy odliczyć sumę
kwot pobranej przez skarżącego wcześniejszej emerytury nauczycielskiej, do której miał prawo