Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 grudnia 2024 r.
|
| Sygn. akt Ts 79/23 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 kwietnia 2023 r. (data nadania), M.Ż. (wcześniej: W.-Ż.;
dalej: skarżąca), r.prawna działająca w imieniu własnym, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia
na tle następującego stanu faktycznego.
Skarżąca, wykonująca zawód radcy prawnego, 14 października 2022 r. została poddana procedurze tzw. nabycia sprawdzającego
i w jej wyniku ukarana kredytowanym mandatem skarbowym w wysokości 2000 zł, wystawionym przez pracownicę Urzędu Skarbowego
w C. Skarżąca złożyła do sądu wniosek o uchylenie tego mandatu.
Sąd Rejonowy w W. II Wydział Karny postanowieniem z 12 stycznia 2023 r. (sygn. akt […]) odmówił uchylenia mandatu z uwagi
na to, że w postępowaniu badał on jedynie, czy czyn wskazany w mandacie jest wykroczeniem skarbowym. Z racji niezaskarżalności
tego orzeczenia za pomocą zwyczajnych środków zaskarżenia skarżąca uznała je za orzeczenie ostateczne w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 167a ustawy z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2022 r. poz. 859, ze zm.; dalej: Kodeks
karny skarbowy, k.k.s.) do wniesienia kasacji w sprawie o wykroczenie skarbowe uprawnieni są wyłącznie Prokurator Generalny
oraz Rzecznik Praw Obywatelskich.
Skarżąca wniosła o przeprowadzenie oceny konstytucyjności art. 62 § 4 k.k.s. w zakresie, w jakim użyte w tym przepisie słowo
„sprzedaż” oznacza również świadczenie pomocy prawnej w rozumieniu art. 2 i 4 ustawy o radcach prawnych w toku nabycia sprawdzającego
z art. 94k i następnych ustawy o KAS. Podniosła, że świadczenie przez radcę prawnego usług w ramach działalności kancelarii
radcy prawnego nie powinno być postrzegane jako sprzedaż w rozumieniu art. 62 § 4 k.k.s. i w zakresie tym przepis ten jest
– jej zdaniem – niezgodny z art. 65 ust. 1 i art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Dopuszczalność