Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 lutego 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 8/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 13 stycznia 2005 r. skarżący wniósł o uznanie, iż art. 16 ust.
1 i 3 oraz art. 30 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 24, poz. 110 ze zm.,
dalej: ustawa o kosztach sądowych) jest niezgodny z art. 176 w związku z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 i art. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 26 października 2004 r. Sąd Rejonowy w Radomiu (sygn. akt V GC 442/03) odrzucił apelację skarżącego ze względu
na jej nieopłacenie. Zażalenie złożone na powyższe rozstrzygnięcie zostało oddalone przez Sąd Okręgowy w Radomiu, VIII Wydział
Gospodarczy postanowieniem z 13 grudnia 2004 r. (sygn. akt VIII Gz 88/04).
Z wydaniem wskazanych rozstrzygnięć skarżący wiąże naruszenie prawa do rozpoznania sprawy przez właściwy i niezależny sąd
w sprawiedliwym i jawnym postępowaniu (art. 45 Konstytucji), a przede wszystkim prawa do kontroli orzeczeń sądowych wydanych
w I instancji, wywodzonego przezeń z art. 176 Konstytucji.
Postanowieniem z 12 lipca 2005 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej wskazując w
uzasadnieniu, iż wynikający z art. 77 ust. 2 zakaz zamykania drogi sądowej nie obejmuje postępowania przed sądami II instancji,
zaś prawo do dwuinstancyjnego postępowania wynikające z art. 78 Konstytucji nie jest, jak wywodził skarżący, prawem absolutnym.
Sam zaś zarzut naruszenia tego prawa poprzez wprowadzenie obowiązku uiszczenia opłat sądowych przed przystąpieniem do rozpoznania
sprawy uznano