Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 grudnia 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 8/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 30 grudnia 2005 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 306 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997
r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 32 w zw. z art. 78 Konstytucji.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że zaskarżony przepis art. 306 § 1 k.p.k. jest niezgodny z art. 32 w zw. z art.
78 Konstytucji w zakresie, w jakim nie przewiduje możliwości złożenia przez zawiadamiającego o przestępstwie, będącego osobą
fizyczną, zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego. Przepis ten, zdaniem skarżącego, jest
przykładem dyskryminacji jednostki, przewiduje bowiem prawo do wniesienia zażalenia dla instytucji państwowej, samorządowej
lub społecznej, która złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, pomija zaś osobę fizyczną znajdującą się w takiej
samej sytuacji.
Postanowieniem z 10 października 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał
podkreślił, że wskazany przez skarżącego art. 32 Konstytucji nie może stanowić – według utrwalonego orzecznictwa – samodzielnego
wzorca kontroli w trybie skargi konstytucyjnej. Przepis ten, gwarantujący określony standard kreowania przez ustawodawcę wolności
i praw oraz ogólny standard korzystania z nich przez podmioty, może stanowić wzorzec kontroli tylko w razie wskazania przez
skarżącego, jaka jego wolność lub prawo, wynikające z innych przepisów, są uregulowane z naruszeniem zasady równości wobec
prawa. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że w skardze inicjującej niniejsze postępowanie zabrakło takiego wskazania, mimo
nawiązania przez skarżącego do art. 78 Konstytucji. Przepis art. 78 Konstytucji, zgodnie z którym „każda ze stron ma prawo
do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych