Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 lutego 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 8/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 stycznia 2016 r. Spółka z o.o. (obecnie Sp. z o.o.; dalej:
skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności art. 365 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.
U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim prawomocny wyrok wiąże nie tylko sąd, który wydał ten wyrok,
lecz również inne sądy i organy administracji publicznej, bez określenia zakresu i sposobu tego związania, z art. 45 ust.
1, art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą. 28 czerwca 2013 r. Spółka z o.o. w L. wystąpiła do Sądu Okręgowego
w W. (dalej: Sąd Okręgowy) z pozwem, w którym dochodziła od skarżącej zapłaty tytułem należności, wynikających z łączących
strony umów, dotyczących realizacji projektów ciepłowniczych. Na sumę dochodzonego roszczenia składały się należności z tytułu
prowizji, kosztów dodatkowych i dodatku z tytułu ryzyka prowadzenia działalności gospodarczej. Sprawa otrzymała sygnaturę
akt.
30 stycznia 2014 r. powód wystąpił przeciw skarżącej z kolejnym pozwem, opartym na takiej samej podstawie faktycznej i prawnej.
Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą.
W uzasadnieniu obu pozwów powód powoływał się na ustalenia faktyczne i oceny prawne zawarte w prawomocnych wyrokach Sądu Okręgowego
w W. wydanych w sprawach pomiędzy stronami (sygn. akt).
Sąd Okręgowy połączył sprawy wszczęte na podstawie powyższych pozwów do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą
akt.
Wyrokiem z lutego 2015 r. Sąd Okręgowy zasądził od skarżącej m.in. kwoty 366 335,41 zł oraz 123 134,29 zł – z odpowiednimi
odsetkami oraz orzekł o kosztach procesu. W uzasadnieniu sąd wskazał, że możliwość skutecznego domagania się przez powoda
od skarżącej prowizji, kosztów dodatkowych i dodatku z tytułu ryzyka, co do zasady została przesądzona w