Postanowienie TK z dnia 27 czerwca 2007, sygn. Ts 80/07

W skardze konstytucyjnej złożonej 10 kwietnia 2007 r. zarzucono, że art. 1 pkt 1 i art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent (Dz. U. z 2000 r. Nr 23, poz. 294; dalej: ustawa o zrekompensowaniu płac) jest niezgodny z art. 32 ust. 1 i 2 w związku z art. 2 Konstytucji.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 10 maja 2007 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej poprzez wskazanie, które z przysługujących skarżącej konstytucyjnych praw lub wolności zostały naruszone w konsekwencji wydania wskazanego w skardze wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 7 grudnia 2006 r. (sygn. akt XII Pa 859/06) oraz określenie sposobu tego naruszenia, a także prawidłowe oznaczenie zaskarżonej jednostki redakcyjnej, gdyż ustawa o zrekompensowaniu płac nie zawiera powołanego w skardze art. 1 ust. 1. W piśmie procesowym z 23 maja 2007 r. pełnomocnik skarżącej ponownie wskazał, iż zostało naruszone prawo skarżącej do równości wobec prawa i równego traktowania przez władze publiczne (art. 32 ust. 1 Konstytucji) oraz prawo skarżącej do niedyskryminowania w życiu gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny (art. 32 ust. 2 Konstytucji), obydwa pozostające w związku z art. 2 Konstytucji, nakazującym przestrzeganie zasady zaufania obywateli do Państwa i stanowionego przezeń prawa.

Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 27 czerwca 2007 r. odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał wyjaśnił, iż zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa, tak art. 32, jak i art. 2 Konstytucji nie mogą stanowić samodzielnych wzorców kontroli w postępowaniu skargowym. Trybunał przypomniał, że art. 32 Konstytucji gwarantuje określony standard kreowania przez ustawodawcę wolności i praw oraz ogólny standard korzystania z nich przez adresatów, nie statuując jednak żadnej