Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 kwietnia 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 81/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Badawczo-Rozwojowej Spółdzielni Pracy Mikroprocesorowych Systemów Automatyki „Mikronika” (dalej:
skarżąca) zakwestionowano zgodność z Konstytucją przepisu § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie regulaminu postępowania przy rozpatrywaniu odwołań w sprawach o udzielanie zamówień publicznych
(Dz. U. Nr 85, poz. 772). Przepisowi temu skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1
i 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji. Źródła tej niezgodności skarżąca upatruje w braku stosownej regulacji,
która nakładałaby na zespół arbitrów, orzekający w sprawie odwołania, obowiązku wskazania przesłanek uzasadniających odrzucenie
wniesionego odwołania. Skarżąca podniosła także zarzut braku unormowania pozwalającego na uzupełnienie uchybień formalnych
wniesionego środka prawnego.
Postanowieniem z 6 stycznia 2004 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
stwierdził, że skarga wniesiona została z przekroczeniem – przewidzianego w ustawie o Trybunale Konstytucyjnym – terminu do
występowania z tego rodzaju środkiem prawnym. Ponadto, skarżąca nie wskazała sposobu, w jaki zaskarżona regulacja naruszyła
przysługujące jej konstytucyjne wolności lub prawa. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, argumentacja skarżącej sprowadza się
do kwestionowania sposobu, w jaki organy orzekające w sprawie oceniły zaistniałe okoliczności faktyczne, a to odnosi się do
płaszczyzny stosowania prawa, która pozostaje poza zakresem kontroli Trybunału Konstytucyjnego. Argumentacja skarżącej ma
walor wyłącznie postulatywny, co wyklucza dopuszczalność jej oceny w postępowaniu inicjowanym skargą konstytucyjną.
Zażalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu wniósł pełnomocnik skarżącej. Wyjaśnił
w nim, iż – wyczerpujący drogę prawną w sprawie skarżącej – wyrok Sądu Okręgowego istotnie doręczony został do jej siedziby
10 lutego 2003 r. Jednakże osoby