Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 grudnia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 81/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 25 marca 2009 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego, zakwestionowana została zgodność
z Konstytucją dwóch aktów normatywnych. Po pierwsze, zarzucono, że zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w Ostrołęce nr 27/07
z 22 listopada 2007 r. w sprawie zmiany zarządzenia nr 4/2007 Prezesa Sądu Okręgowego w Ostrołęce z 19 marca 2007 r. odnośnie
stawek za używanie pojazdów prywatnych dla celów służbowych w okręgu Sądu Okręgowego w Ostrołęce (dalej: zarządzenie) jest
niezgodne z art. 21 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 87 ust. 1, art. 93 ust. 2 oraz art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Po drugie, zarzuty skargi skierowano pod adresem art. 12 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków,
biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 49, poz. 445, ze zm.; dalej: dekret), który ma być niezgodny z art. 2 i
art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny.
Sąd Rejonowy w Pułtusku postanowieniem z 12 listopada 2008 r. (sygn. akt II K 133/08) postanowił przyznać skarżącemu zwrot
kosztów dojazdu do sądów według stawki określonej w zarządzeniu Prezesa Sądu Okręgowego w Ostrołęce nr 27/07 z 22 listopada
2007 r. (oznaczone w postanowieniu sądu jako zarządzenie nr 16/07 z 23 listopada 2007 r.). Od powyższego postanowienia skarżący
wniósł zażalenie, na podstawie którego Sąd Okręgowy w Ostrołęce postanowieniem z 5 grudnia 2008 r. (sygn. akt II Kz 248/08)
utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej oraz ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz.
643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) przewidują liczne warunki formalne, warunkujące dopuszczalność skargi konstytucyjnej. Ich
niespełnienie – z uwagi na obowiązującą