Postanowienie TK z dnia 20 lipca 2016, sygn. Ts 81/16

W skardze konstytucyjnej wniesionej osobiście do Trybunału Konstytucyjnego 29 kwietnia 2016 r. […] S.A. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności art. 222 ust. 1 w zw. z art. 360 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U.2015.233, ze zm.; dalej: prawo upadłościowe) z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji, a także art. 222 ust. 1 w zw. z art. 360 oraz art. 229 prawa upadłościowego z art. 2 Konstytucji.

Skargę konstytucyjną sformułowano w związku z następującą sprawą. W toku postępowania upadłościowego prowadzonego z majątku dłużnika skarżącej (dalej: upadłego) syndyk masy upadłości złożył do depozytu sądowego kwotę 520 439,55 zł (postanowienie sędziego-komisarza z 15 kwietnia 2011 r.). Kwota ta przypadała jednemu z wierzycieli upadłego na podstawie prawomocnego planu podziału funduszów masy upadłości. Przyczyną złożenia pieniędzy do depozytu było niepodanie przez tego wierzyciela numeru rachunku bankowego. Po zakończeniu postępowania upadłościowego z wnioskami o wydanie kwoty złożonej do depozytu wystąpili upadły oraz wspomniany już wierzyciel. Postanowieniem z 5 grudnia 2011 r. (sprawa […]) Sąd Rejonowy dla w W. – Sąd Gospodarczy X Wydział Gospodarczy dla Spraw Upadłościowych i Naprawczych (dalej: Sąd Rejonowy w W.) nakazał wypłacić z depozytu sądowego całą sumę wierzycielowi, a wniosek upadłego oddalił. Na skutek apelacji złożonej przez skarżącą Sąd Okręgowy w W. – XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy (dalej: Sąd Okręgowy w W.) postanowieniem z 16 lipca 2015 r. (sprawa […]) uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w W. z 5 grudnia 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi. Jak ustalił Sąd Okręgowy w W., w składzie sądu pierwszej instancji powinien był orzekać sędzia-komisarz, a tymczasem orzekał inny sędzia. Postanowieniem z 10