Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 stycznia 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 81/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej sporządzonej przez adwokata ustanowionego pełnomocnikiem z wyboru, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego
14 maja 2018 r. (data nadania), K.S. (dalej: skarżący) wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego:
1.1. Skarżący od 28 sierpnia 1975 r. do 10 kwietnia 1979 r. oraz od 2 maja 1979 r. do 31 maja 1993 r. był zatrudniony […]
w Ł. W wymienionych okresach, w pełnym wymiarze czasu świadczył pracę w warunkach szczególnych jako kopista. Stanowisko to
szczególnie obciążało narząd wzroku, ponieważ polegało na precyzyjnym montażu mikroelementów za pomocą przyrządów optycznych.
Praca wykonywana była też przy obsłudze elektronicznych monitorów ekranowych, o której mowa w dziale XIV poz. 5 pkt 4 wykazu
stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia Ministra Kultury i Sztuki nr 18 z dnia 3 sierpnia 1987 r. w sprawie prac zaliczanych
do I kategorii zatrudnienia (Dz. Urz. MKiS Nr 4, poz. 20) i była pracą w warunkach szczególnych.
Od 1 stycznia 1993 r. skarżący świadczy pracę na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w […] na stanowisku
dyrektora administracyjnego.
Łączny okres składkowy i nieskładkowy skarżącego do 1 stycznia 1999 r. wyniósł 23 lata, 2 miesiące i 8 dni, w tym w warunkach
szczególnych – 17 lat, 7 miesięcy i 22 dni.
Skarżący nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego.
1.2. Skarżący 29 lutego 2016 r., złożył do I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. (dalej: organ rentowy), wniosek
o świadczenie emerytalne.
Decyzją z 10 marca 2016 r. (znak: […]) organ rentowy odmówił skarżącemu prawa do emerytury. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia
wskazano, że skarżący do 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił wymaganego przez ustawę emerytalno-rentową ogólnego 25 letniego
stażu składkowego i nieskładkowego. Natomiast staż pracy w szczególnych warunkach