Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 lutego 2025 r.
|
| Sygn. akt Ts 81/22 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 kwietnia 2022 r. (data nadania) radca prawny H.K. (dalej:
skarżący) wystąpił w imieniu własnym z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu
faktycznego.
Prezydent Miasta G. decyzją z 26 lutego 2020 r. (nr […]) ustalił, że od 1 grudnia 2019 r. wysokość uzupełniającej odpłatności
ponoszonej przez skarżącego za pobyt jego matki B.K. w Domu Pomocy Społecznej w Z. wynosi 1 580,53 zł miesięcznie (pkt 1 decyzji).
Zobowiązał też skarżącego do wnoszenia tej opłaty na rachunek Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w G. do ostatniego dnia każdego
miesiąca (pkt 2 decyzji) oraz wskazał, że należność za okres od 1 grudnia 2019 r. do 31 stycznia 2020 r. w kwocie 3 161,06
zł winna być uregulowana w terminie do 31 marca 2020 r. na ten sam rachunek (pkt 3 decyzji). Po rozpoznaniu odwołania skarżącego
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. decyzją z 14 grudnia 2020 r. (nr […]) uchyliło punkt 2 i 3 powyższej decyzji i utrzymało
ją w mocy w pozostałym zakresie. Wyrokiem z 9 września 2021 r. (sygn. akt […]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił
skargę skarżącego na powyższą decyzję. Od tego orzeczenia skarżący wniósł skargę kasacyjną, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny
w G. odrzucił postanowieniem z 20 grudnia 2021 r. (sygn. akt […]).
Zdaniem skarżącego sytuacja, w której odpłatność za pobyt osoby w domu pomocy społecznej ponosi tylko jeden członek jej rodziny,
podczas gdy osoba ta ma jeszcze innych bliskich krewnych, którzy na gruncie przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks
rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359, ze zm.) byliby zobowiązani wobec niej do świadczeń alimentacyjnych, rodzi
wątpliwości z punktu widzenia konstytucyjnej zasady sprawiedliwości społecznej, zasady równości wobec