Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 listopada 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 82/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 13 kwietnia 2007 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego, zakwestionowana została zgodność
z Konstytucją art. 63 ust. 3-5 w zw. z art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji
(Dz. U. z 2006 r. Nr 167, poz. 1191, ze zm.; dalej: u.k.s.e.). Zakwestionowanemu unormowaniu, w brzmieniu nadanym przez ustawę
z dnia 24 września 2004 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz o zmianie ustawy – Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. Nr 236, poz. 2356, dalej: ustawa nowelizująca), skarżący zarzucił, że w zakresie, „w jakim nie przyznaje
zastępcy komornika ustanowionemu w związku z odwołaniem albo śmiercią komornika prawa do opłat egzekucyjnych prawomocnie przez
niego ustalonych przed odwołaniem lub śmiercią”, jest niezgodne z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 64 oraz art. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującym stanem faktycznym. Skarżący zajmował czasowo, do chwili
powołania komornika sądowego, stanowisko zastępcy komornika sądowego Rewiru III przy Sądzie Rejonowym w Siedlcach. W tym okresie
uczestniczył w działaniach związanych ze sprzedażą egzekucyjną nieruchomości dłużnika, ustanawiając też – postanowieniem z
4 maja 2005 r. – wysokość należnej z tego tytułu opłaty egzekucyjnej. Ze względu na to, że do dnia odwołania skarżącego z
zajmowanego stanowiska (tj. 8 czerwca 2005 r.) Sąd Rejonowy w Siedlcach nie dokonał podziału między wierzycieli kwoty uzyskanej
z egzekucji, kwota należnej opłaty egzekucyjnej nie została przekazana na rzecz skarżącego, lecz dopiero na rzecz kolejnej
osoby powołanej na stanowisko uprzednio przez niego zajmowane. W związku z tym skarżący wystąpił przeciwko „swojemu następcy”
z pozwem o zapłatę, a jako podstawę swojego roszczenia wskazał art. 26 ust. 3, art. 27a, art. 3a, art. 28, art. 63 ust. 4
i 5 oraz art.