Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 września 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 82/20 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 kwietnia 2020 r. (data nadania), M. sp. z o.o. (dalej:
skarżąca) wystąpiła z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. (dalej: Naczelnik PUS) z 8 maja 2009 r. (Nr […]), podpisanym przez A.N.,
pełniącego obowiązki Zastępcy Naczelnika (dalej: p.o. Zastępcy Naczelnika), wobec skarżącej wszczęto z urzędu postępowanie
podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r.
W rezultacie przeprowadzonego postępowania Naczelnik PUS 30 października 2009 r. wydał decyzję (Nr […]), podpisaną w jego
imieniu przez p.o. Zastępcy Naczelnika, w której określił zobowiązanie podatkowe skarżącej w podatku dochodowym od osób prawnych
za 2006 r. w kwocie 229 480 zł.
Skarżąca wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w R., który decyzją z 20 stycznia 2010 r. (Nr […]) uchylił decyzję
organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
Naczelnik PUS, w wyniku rozpoznania sprawy, wydał 20 kwietnia 2010 r. decyzję (Nr […]), podpisaną przez p.o. Zastępcy Naczelnika,
w której ponownie określił zobowiązanie podatkowe skarżącej w kwocie 229 480 zł.
Rozpoznając ponownie sprawę, Dyrektor Izby Skarbowej w R. decyzją z 1 lipca 2010 r. (Nr […]), podpisaną w imieniu Dyrektora
przez J.C. – p.o. Wicedyrektora, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. (dalej: WSA w R.), domagając się stwierdzenia nieważności
decyzji obu instancji z uwagi na fakt wydania ich z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ – jak twierdzi – zostały one podpisane
przez osoby nieupoważnione do działania w imieniu tych organów.
WSA w R. wyrokiem z 25 listopada 2010 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę (dalej: wyrok WSA).
Od powyższego