Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 listopada 1999 r.
|
| Sygn. akt Ts 82/99 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Joanny M. sporządzonej 14 czerwca 1999 r., pełnomocnik skarżącej zarzucił sprzeczność art. 63 ustawy
z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U.
Nr 107, poz. 464) z art. 21 ust. 1, 32 i 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zaskarżony przepis zamknął możliwość badania
przez organy administracji państwowej, w trybie nadzoru, ostatecznych decyzji uwłaszczeniowych po dniu 1 stycznia 1992 r.
W efekcie regulacja ta uniemożliwiła skarżącej skuteczne zakwestionowanie aktu własności z 3 kwietnia 1977 r., wydanego przez
Naczelnika Gminy w T. i uwłaszczającego na gruntach należących do jej zmarłych rodziców – jedną z jej sióstr. Jak zaznacza
pełnomocnik skarżącej, to postępowanie uwłaszczeniowe było obarczone licznymi wadami. Zdaniem skarżącej przepis ten stanowił
podstawę wydania ostatecznego rozstrzygnięcia zapadłego w jej sprawie, jako które pełnomocnik, po wezwaniu zarządzeniem sędziego
do uzupełnienia braków złożonej skargi, wskazał – postanowienie Sądu Okręgowego w K. z 11 marca 1999 roku.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 19 sierpnia 1999 r., odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej stwierdzając,
że podstawę prawną dla wydanych w sprawie skarżącej postanowień sądu, w szczególności postanowienia Sądu Okręgowego w K. z
11 marca 1999 r., stanowiły przepisy innego aktu normatywnego, tzn. ustawy o księgach wieczystych i hipotece.
Na postanowienie to zażalenie wniosła skarżąca, a także jej pełnomocnik, który sugerował, iż w niniejszej sprawie należałoby
dokonać wykładni rozszerzającej przepisu art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym “pozwalającej na jego zastosowanie
także do