Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 listopada 2001 r.
|
| Sygn. akt Ts 83/01 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Romana G. z 24 czerwca 2001 r. zarzucono, iż przepisy art. 417 oraz art. 418 ustawy z dnia 23 kwietnia
1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) naruszają konstytucyjne prawo skarżącego do naprawienia szkody wyrządzonej
mu przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej (art. 77 ust. 1 i 2 oraz art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji
RP).
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 10 lipca 2001 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków
formalnych skargi konstytucyjnej m.in. przez określenie sposobu naruszenia praw i wolności konstytucyjnych skarżącego.
W piśmie z 22 lipca 2001 r. pełnomocnik skarżącego wskazał jedynie na treść art. 418 § 1 kodeksu cywilnego. Zdaniem skarżącego
przepis ten uzależnia możliwość dochodzenia odszkodowania od spełnienia przesłanek, na które osoba taka nie ma wpływu.
W przedmiotowej sprawie Sąd Wojewódzki w Poznaniu wyrokiem z 24 lutego 1998 r. oddalił powództwo skarżącego o zapłatę. Apelacja
od tego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 14 lipca 1998 r. Od powyższego wyroku skarżący złożył
kasację, która została oddalona wyrokiem Sądu Najwyższego z 15 lutego 2001 r. Zarówno sąd pierwszej, jak i drugiej instancji
stwierdził, że w przedmiotowej sprawie skarżący nie poniósł szkody na skutek wydania bezpodstawnej decyzji Urzędu Celnego
w Poznaniu. Ponadto sądy stwierdziły, iż nie zachodzą przesłanki odpowiedzialności Skarbu Państwa, o których mowa w art. 418
§ 1 kodeksu cywilnego.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 8 października 2001 r. odmówił