Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 maja 2003 r.
|
| Sygn. akt Ts 83/02 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Eugeniusza Ostrowskiego z 4 czerwca 2002 r. zarzucono, iż art. 227 § 1 i 2 ustawy z dnia 16 września
1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 1995 r. Nr 54, poz. 288 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy
z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) jest niezgodny z art. 64
ust. 1 i 2 Konstytucji, zaś art. 210 § 3 tejże ustawy jest niezgodny z art. 30 oraz art. 71 ust. 1 Konstytucji.
Skarżący wskazał, iż wyrokiem z 19 kwietnia 2000 r. (sygn. akt I C 119/00) Sąd Rejonowy w Białymstoku orzekł eksmisję skarżącego
i jego małżonki z lokalu mieszkalnego, który przysługiwał im wcześniej na zasadzie własnościowego spółdzielczego prawa do
lokalu. Prawo to wygasło na skutek pozbawienia żony skarżącego członkostwa w spółdzielni mieszkaniowej.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z 13 listopada 2001 r. (sygn. akt I C 966/01) oddalone zostało powództwo skarżącego
o pozbawienie tytułu wykonawczego wydanego w sprawie o eksmisję, zaś apelacja od tego wyroku została oddalona przez Sąd Okręgowy
w Białymstoku wyrokiem z 22 lutego 2002 r. (sygn. akt II Ca 93/02).
Zdaniem skarżącego, przewidziana w art. 227 § 1 i 2 prawa spółdzielczego instytucja wygaśnięcia własnościowego spółdzielczego
prawa do lokalu mieszkalnego prowadzi do naruszenia przysługujących mu praw majątkowych, podlegających ochronie na podstawie
art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji. Odnosząc się zaś do treści art. 210 § 3 prawa spółdzielczego skarżący podniósł, iż prawo do
lokalu socjalnego zostało w tym przepisie zagwarantowane wyłącznie osobom posiadającym lokatorskie prawo do lokalu spółdzielczego.
Stanowi to niesprawiedliwe zróżnicowanie osób będących w tej samej tragicznej sytuacji faktycznej według kryterium tytułu
prawnego do zajmowanego lokalu.