Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 listopada 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 83/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 31 marca 2009 r. skarżące zarzuciły, że art. 172 w zw. z
art. 7 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) w zw. z art. 1 dekretu
z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279, ze zm.;
dalej: dekret warszawski) jest niezgodny z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 32 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji. Ponadto, zakwestionowały
zgodność z art. 2, art. 32, art. 37 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji normy wynikającej z art. 176 w zw. z art. 172
k.c. w zw. z art. 10 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 55, poz. 321, ze zm.; dalej:
nowela lipcowa). Skarżące domagały się także zbadania zgodności art. 3983 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z
art. 2, art. 32 i art. 45 Konstytucji.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 10 czerwca 2010 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze. Jako podstawę odmowy –
w zakresie zarzutów odnoszących się do kwestionowanych w skardze przepisów materialnoprawnych – wskazał niespełnienie wymogu
z art. 79 ust. 1 Konstytucji w zw. art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102,
poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Trybunał podkreślił, że skarżące wystąpiły ze skargą konstytucyjną z przekroczeniem
trzymiesięcznego terminu, licząc od