Postanowienie TK z dnia 09 października 2012, sygn. Ts 83/11

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 17 marca 2011 r. (data nadania) Jan Maciej O. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 8a ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266, ze zm.; dalej: ustawa o ochronie praw lokatorów) z art. 2 i art. 32 Konstytucji, art. 8a ust. 4a i ust. 4b pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów z art. 2 Konstytucji, art. 8a ust. 4b pkt 1 lit. a ustawy o ochronie praw lokatorów z art. 32 i art. 64 Konstytucji oraz art. 8a ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów z art. 32 Konstytucji.

Postanowieniem z 9 października 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze. Trybunał stwierdził, że w zakresie, w którym art. 2 i art. 32 Konstytucji są wyłącznymi podstawami zarzutów, wniesiona skarga nie spełniała wymogu określonego w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Ponadto, skarżący nie przedstawił argumentów, które podważyłyby stanowisko wyrażone w wyroku TK z dnia 10 stycznia 2012 r. (SK 25/09, OTK ZU nr 1/A/2012, poz. 1), w którym Trybunał orzekł, że art. 8a ust. 4a i 4b ustawy o ochronie praw lokatorów spełnia kryteria testu proporcjonalności z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Zważywszy na stan faktyczny sprawy, w związku z którą skarżący wniósł skargę konstytucyjną, Trybunał stwierdził, że zarzut naruszenia art. 64 ust. 2 Konstytucji przez art. 8a ust. 4b pkt 1 lit. a ustawy o ochronie praw lokatorów jest abstrakcyjny. Trybunał zwrócił też uwagę, że kwestionowany art. 8 ust.