Postanowienie TK z dnia 27 lipca 2016, sygn. Ts 83/16

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 kwietnia 2016 r. W. R. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie zgodności art. 11 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 pkt 6, art. 12 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 4, art. 13 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1 pkt 5, art. 37 ust. 1 pkt 6, art. 39 ust. 1 pkt 2, a także art. 42 ust. 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących (Dz.U.135.789, ze zm.; dalej: ustawa o przygotowaniu i realizacji inwestycji) z art. 2 (błędnie oznaczonym w petitum skargi jako art. 3), art. 7, art. 27, art. 30, art. 31, art. 38, art. 39, art. 40, art. 41, art. 45, art. 47, art. 53, art. 63, art. 72, art. 83, art. 230 i art. 233 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. Decyzją z lutego 2012 r. Wojewoda Zachodniopomorski wskazał lokalizację inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej w odniesieniu do kilku nieruchomości położonych na terenie miejscowości Gąski. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone decyzją Ministra Budownictwa, Transportu i Gospodarki Wodnej z 15 lutego 2013 r. (znak BOII-3ks-772-22-254/12/13). W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, decyzją z 20 czerwca 2013 r. (znak AP-1.747-7.2013.JO), Wojewoda Pomorski ponownie wskazał lokalizację inwestycji. Rozstrzygnięcie to utrzymano w mocy decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 28 lutego 2014 r. (znak DOII-III ks/BOII-3ks-772-86-392/13/14), na którą skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Wyrokiem z października 2014 r. sąd ten skargę oddalił. Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z listopada 2015 r., doręczonym skarżącemu 2 lutego 2016 r., oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego.

Skarżący zakwestionował liczne przepisy dotyczące przebiegu postępowania o wydanie decyzji o wskazaniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej. Podkreślił w szczególności,