Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 sierpnia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 83/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 25 maja 2019 r. (data nadania) J. i B.G. (dalej: skarżący)
wystąpili z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującą sprawą.
Skarżący (od 21 maja 2007 r.) są współużytkownikami wieczystymi położonej w S. nieruchomości dla której prowadzona jest księga
wieczysta oraz współwłaścicielami lokalu, stanowiącego odrębną nieruchomość, położonego w budynku posadowionym na tej nieruchomości.
Rada Miasta S., na podstawie uchwały z 19 lutego 1998 r. nr […] (dalej: uchwała Rady), wydanej na podstawie art. 40 ust. 1
ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (ówcześnie: Dz. U. z 1996 r. poz. 74, ze zm.; dalej: u.s.g.) w związku
z art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741, ze zm.; obecnie:
Dz. U. z 2018 r. poz. 2204, ze zm.) podwyższyła stawkę procentową opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego do wysokości
15% ceny gruntu pod lokalami użytkowymi, czyniąc wyjątek dla pracowni artystycznych.
W związku z tym, jak twierdzą skarżący, „do chwili obecnej tj. przez czas trwania prawa użytkowania wieczystego – 11 lat,
wskutek stosowania przez gminę 15 procentowej stawki opłaty rocznej, zapłacili na rzecz właściciela równowartość 165% wartości
nieruchomości (udziału przysługującemu skarżącym)”.
5 kwietnia 2016 r. (data doręczenia) skarżący, na podstawie art. 101