Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 lutego 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 84/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 11 marca 2008 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 65 § 2 ustawy z dnia 20 maja 1971 r.
– Kodeks wykroczeń (Dz. U. Nr 12, poz. 114, ze zm.; dalej: k.w.) w zw. z art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. –
Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, ze zm.; dalej: p.r.d.) z art. 42 ust. 2 i 3 oraz art. 47 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. W dniu 22 marca 2007 r. skarżący, wezwany na posterunek
Policji w związku z zarejestrowaniem przez fotoradar przekroczenia prędkości przez należący do niego samochód osobowy, złożył
oświadczenie, że nie prowadził samochodu w chwili zarejestrowania wykroczenia oraz odmówił ujawnienia osoby, która kierowała
pojazdem. Wyrokiem z 24 października 2007 r. (sygn. akt IV W 369/07) Sąd Rejonowy w Hrubieszowie wymierzył skarżącemu karę
grzywny za odmowę udzielenia informacji co do tożsamości osoby, która używała pojazdu w dniu zdarzenia. Wyrokiem z 14 stycznia
2008 r. (sygn. akt II Waz 111/07) Sąd Okręgowy w Zamościu – II Wydział Karny utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że zaskarżone przepisy, w zakresie, w jakim odmawiają obwinionemu prawa do odmowy
składania wyjaśnień oraz zeznań, jeśli mogłyby one narazić go lub osobę najbliższą na odpowiedzialność karną, są niezgodne
z art. 42 ust. 2 i 3 oraz art. 47 Konstytucji. Zdaniem skarżącego zaskarżone przepisy prowadzą od naruszenia prawa do odmowy
składania wyjaśnień, zeznań, do obciążania osoby najbliższej oraz nakładają obowiązek aktywnego dowodzenia niewinności. Nakaz
denuncjacji osób najbliższych (tj. np. żony, dzieci, sióstr) stanowi zaś w opinii skarżącego naruszenie konstytucyjnego prawa
do ochrony czci i dobrego imienia.