Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 marca 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 84/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 15 marca 2011 r. Barbara S. (dalej: skarżąca) wniosła o stwierdzenie niezgodności z art. 2, art.
7, art. 10 ust. 1, art. 23 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji: po pierwsze – art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19 października
1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 1995 r. Nr 57, poz. 299, ze zm.; dalej: ustawa
o gospodarowaniu nieruchomościami przed zmianą z 1999 r.) w brzmieniu obowiązującym do 14 czerwca 1999 r.; po drugie – art. 1 pkt 13 ustawy z dnia 6 maja 1999 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz
o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 49, poz. 484; dalej: ustawa zmieniająca z 1999 r.); po trzecie – art. 29 ust. 1 pkt 3 oraz art. 29 ust. 1c i 1d ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi
Skarbu Państwa (Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1700, ze zm.; dalej: ustawa o gospodarowaniu nieruchomościami) w brzmieniu obowiązującym
od 15 czerwca 1999 r., „w zakresie, w jakim osobie, która złożyła oświadczenie wyrażające zgodę na nabycie nieruchomości (…)
i w związku z tym korzysta z pierwszeństwa (…) nie przysługuje roszczenie o zawarcie umowy sprzedaży zaoferowanej nieruchomości
rolnej”.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 11 maja 2011 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych
skargi, w szczególności przez wskazanie, w jakim zakresie art. 29 ust. 1 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami przed zmianą
z 1999 r. oraz art. 1 pkt 13 ustawy zmieniającej z 1999 r. były podstawą wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku – I Wydział Cywilny
(sygn. akt I ACa 955/10), jak również dokładne określenie praw lub wolności wyrażonych w art. 2, art. 7,