W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 8 maja 2020 r. (data nadania) B.W. (dalej: skarżąca), reprezentowana
przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Starosta S. (dalej: organ pierwszej instancji) decyzją z 30 czerwca 2016 r. (nr […]) ustalił na rzecz skarżącej i jej męża
odszkodowanie za szkody powstałe wskutek założenia i przeprowadzenia przez nieruchomość położoną w obrębie B., gmina B., oznaczoną
w ewidencji gruntów numerem geodezyjnym: a) 43 o powierzchni 4,7741 ha, b) 286 o powierzchni 0,3017 ha i c) 308 o powierzchni
15,9923 ha, dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV Ełk-Granica RP, w tym: z tytułu szkód tymczasowych
w produkcji rolniczej, posadowienia 1/5 słupa elektroenergetycznego na działce nr 286 oraz zmniejszenia wartości nieruchomości
na skutek realizacji urządzeń infrastruktury technicznej. Wysokość odszkodowania ustalono według stanu i przeznaczenia nieruchomości
w dniu ograniczenia praw do nieruchomości decyzją Starosty S. ([…]), tj. 17 listopada 2014 r. oraz według jej wartości w dniu
wydania decyzji o odszkodowaniu na kwotę 83 212 zł (punkt 1 decyzji). Organ pierwszej instancji zobowiązał spółkę, która uzyskała
zezwolenie na założenie i przeprowadzenie opisanej wyżej napowietrznej linii elektroenergetycznej do jednorazowej zapłaty
odszkodowania na rzecz uprawnionych (punkt 2). Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności (punkt 3).
Na skutek odwołania – skarżącej i jej męża – od powyższej decyzji, Wojewoda P. (dalej: organ drugiej instancji) decyzją z
28 lutego 2017 r. (nr […]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w punkcie 1 i 2, uchylił ją w punkcie 3 i umorzył w tym zakresie
postępowanie przed organem pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wyrokiem z 12 grudnia 2017 r. (sygn. akt II […]) oddalił skargę skarżącej na decyzję organu
drugiej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 3 grudnia