Postanowienie TK z dnia 06 września 2000, sygn. Ts 85/00

W skardze konstytucyjnej Przedsiębiorstwa Inżynieryjnego “T” spółka z o.o. z 10 czerwca 2000 r. zarzucono, iż art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 20 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącej spółki zakwestionowana regulacja prowadzi do powstania podwójnego obowiązku podatkowego polegającego na niemożności zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wypłaconych kar umownych przez zobowiązaną do ich zapłaty stronę oraz do opodatkowania tych kar po stronie podmiotu, który je otrzymuje. Taka sytuacja, według skarżącej spółki, narusza zasadę sprawiedliwości społecznej przez nałożenie podwójnego obowiązku podatkowego, prowadzi do zakłócenia funkcjonowania społecznej gospodarki rynkowej, a także sprzeczna jest z zasadą proporcjonalności.

Skarżąca spółka wskazała, iż decyzją Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w P. z 22 czerwca 1998 r. (Nr KS-144/395/CIT/98) określono wysokość należnego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od osób prawnych za rok 1996 stwierdzając m.in., iż skarżąca spółka błędnie zawyżyła dochód zwolniony od podatku o kwotę uzyskanych kar umownych. Wymieniona decyzja została utrzymana w mocy przez Izbę Skarbową w P. decyzją z 3 grudnia 1998 r. (Nr IS.PD-P/823/71/98), zaś skarga na tę ostatnią decyzję została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 lutego 2000 r. (sygn. akt I SA/Po 13/99).

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ten akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji orzekł ostatecznie o prawach lub wolnościach konstytucyjnych