Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 lipca 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 85/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 lutego 2013 r. M.Ł. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność:
1) art. 82 § 2, art. 107 § 1, art. 109 § 1 i § 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.
U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.; dalej: p.u.s.p.) interpretowanych „w ten sposób, iż pozwalają na wymierzenie kary dyscyplinarnej
złożenia sędziego z urzędu za poczynioną w zgodzie z prawem i z zachowaniem drogi służbowej krytykę postępowania prezesa sądu”,
z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 42, art. 45, art. 47, art. 54 ust. 1, art. 60, art. 63, art. 65 oraz art. 180
ust. 1 i 2 Konstytucji; 2) art. 122 i art. 128 p.u.s.p. w związku z art. 454 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania
karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm., dalej: k.p.k.) w zakresie, „w jakim uchylają spod kontroli skargą kasacyjną orzeczenie
sądu dyscyplinarnego drugiej instancji zmieniające orzeczenie sądu pierwszej instancji a pozbawiające, wbrew zasadzie ne peius, dożywotnio prawa zajmowania stanowiska sędziego”, z art. 2, art. 45, art. 176 ust. 1 Konstytucji, a także 3) § 2 załącznika
do uchwały nr 16/2003 Krajowej Rady Sądownictwa z 19 lutego 2003 r. w sprawie uchwalenia zbioru zasad etyki zawodowej sędziów
(niepubl.) w zakresie, w jakim zakazuje „krytycznych wypowiedzi o przełożonych i domagania się zaniechania naruszeń dóbr osobistych
(…)”, z art. 54 w związku z art. 17, art. 31 ust. 3 oraz art. 45 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą. Wyrokiem z 14 maja 2012 r. (sygn. akt ASD 2/12) Sąd Apelacyjny
– Sąd Dyscyplinarny we Wrocławiu uznał skarżącego za winnego dwóch przewinień służbowych i