Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 kwietnia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 85/18 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 maja 2018 r. (data nadania), W.W.G. (dalej: skarżący)
zarzucił art. 132 w związku z art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ówcześnie: Dz. U. Nr 153, poz.
1271, ze zm., obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zakresie, w jakim przepis ten dopuszcza, aby
sąd nie rozstrzygał samodzielnie sprawy, lecz posiłkował się wzorcem przygotowanym przez inny sąd w innej sprawie w sytuacji,
w której część uzasadnienia wyroku – w postaci podstawy prawnej rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienia – stanowi wierną kalkę części
uzasadnienia wyroku innego sądu, wydanego w innej sprawie, niezgodność z art. 45 ust. 1 w związku z art. 78, w związku z art.
2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Postanowieniem z 15 listopada 2018 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
wyjaśnił, że skarga dotyczy stosowania prawa, co wyklucza możliwość nadania jej dalszego biegu. Zdaniem Trybunału skarżący
nie wskazał, że to treść przepisu stanowi źródło naruszenia jego konstytucyjnych praw, a nie sposób jego stosowania.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył w ustawowym terminie zażalenie, w którym wniósł o nadanie skardze dalszego biegu.
Zarzucił Trybunałowi brak podstawy prawnej żądania wykazania, że wykładnia zaskarżonego przepisu jest ustabilizowana, powszechna
i powtarzalna, a także „błędne uznanie, że nieprzedstawienie przez skarżącego argumentów za istnieniem powtarzalnej i powszechnej
metody wykładni zaskarżonych przepisów przesądza o tym, że przyjęta wykładnia przedmiotowych przepisów jest inna, aniżeli
ta zaprezentowana w skardze”.