Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 listopada 1998 r.
|
| Sygn. akt Ts 85/98 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Danuty D. sporządzonej 4 czerwca 1998 r. zarzucono, iż art. 58 ust. 1 część druga zdania pierwszego
i zdanie drugie ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 105, poz.
509 ze. zm.) jest niezgodny z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W skardze podniesiono, iż przepis ten, przewidujący
przekształcenie umów najmu lokali zakładowych na umowy na czas nieoznaczony lub umowy na czas oznaczony w zależności od tego,
czy najem lokalu również po jego wejściu w życie pozostał związany ze stosunkiem pracy, różnicuje sytuację prawną osób, które
z różnych przyczyn, także przez siebie zawinionych, nie były w dacie jego wejścia w życie pracownikami wynajmującego lokal
i osób, które w tej dacie nadal pozostawały pracownikami wynajmującego. W przypadku bowiem osób, które po wejściu w życie
zaskarżonej regulacji pozostają z najemcą w stosunku pracy, umowa najmu lokalu staje się z mocy prawa umową na czas oznaczony,
co zdaniem skarżącej pogarsza ich sytuację prawną prowadząc do ich dyskryminacji i skutkuje naruszeniem zasady równości wobec
prawa zagwarantowanej w art. 32 Konstytucji RP.
Skarżąca wskazała, iż stosując zakwestionowany przepis Sąd Wojewódzki w Z.G. wyrokiem z 19 lutego 1998 r. ostatecznie oddalił
jej powództwo o uznanie za bezskuteczne rozwiązanie umowy najmu lokalu.
Postanowieniem z 21 sierpnia 1998 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej,