Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 marca 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 86/11 |
Uzasadnienie:
1. W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej PKS Tychy Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach (dalej: skarżąca), wniesionej
do Trybunału Konstytucyjnego 16 marca 2011 r. (data nadania), zarzucono niezgodność art. 2 pkt 4 (w petitum i uzasadnieniu skargi mylnie oznaczonego jako „art. 2 ust. 4”) ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny,
ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037; dalej: ustawa
z 22 lipca 2010 r.) z art. 2 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji.
W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej przytoczono treść wskazanych wzorców konstytucyjnych. Stwierdzono także, iż postanowienie
Sądu Najwyższego – Izby Cywilnej z 19 stycznia 2011 r. o sygn. V CNP 59/10 „jest naruszeniem zasad państwa prawa”, a ustawodawca,
„wprowadzając nowelizację normy prawnej nie zabezpieczył praw stron w postępowaniach «w toku», co skutkowało obciążeniem strony
kosztami niedopuszczalnego postępowania, które było dopuszczalne prawem w chwili złożenia środka zaskarżenia”. We wskazanym
postanowieniu Sąd Najwyższy (w związku ze zmianą brzmienia art. 4241 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c. dokonaną
przez art. 2 pkt 4 ustawy z 22 lipca 2010 r.) odrzucił bowiem skargę skarżącej o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia
Sądu Apelacyjnego w Katowicach – V Wydział Cywilny z 30 marca 2010 r. o sygn. V S 7/10, odrzucającego skargę skarżącej na
przewlekłość postępowania prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Katowicach – XIX Wydział Gospodarczy Odwoławczy pod sygn. XIX
S 2/10).
2. Postanowieniem z 20 lutego 2012 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 in fine oraz art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy