Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 października 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 86/14 |
Uzasadnienie:
1. W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 kwietnia 2014 r. (data
prezentaty), S.L. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o zmianie ustawy o
ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 19441990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. Nr 165,
poz. 1171; dalej: ustawa z 2007 r.) z art. 42 ust. 2 i 3 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego kwestionowany przepis w sposób nieproporcjonalny narusza konstytucyjne prawo do obrony oraz zasadę demokratycznego
państwa prawnego przez to, że „nakłada obowiązek złożenia oświadczenia lustracyjnego na osobę, wobec której toczy się wszczęte
wcześniej postępowanie lustracyjne, i nie przewiduje prawa tej osoby do odmowy złożenia takiego oświadczenia”.
2. Postanowieniem z 7 lipca 2015 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 in fine oraz art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz.
643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) – odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu niedopuszczalności orzekania.
2.1. Trybunał stwierdził, że postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie – XII Wydział Karny z 7 marca 2014 r. (sygn. akt XII
K 20/12) o odmowie uwzględnienia wniosku skarżącego o umorzenie postępowania lustracyjnego na podstawie art. 19 ustawy z dnia
18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 19441990 oraz treści tych
dokumentów (Dz. U. Nr 218, poz. 1592, ze zm.; dalej: ustawa lustracyjna z 2006 r.) w związku z art. 9 § 2 i art. 17 § 1 pkt
2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.