Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 listopada 2001 r.
|
| Sygn. akt Ts 87/01 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 3 lipca 2001 r. skarżący zarzucił, że art. 113 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. – Prawo
geologiczne i górnicze (Dz.U. Nr 27, poz. 96 ze zm.) jest niezgodny z art. 2 Konstytucji, art. 113 ust. 1 pkt 3 zaskarżonej
ustawy w związku z art. 16 ust. 1 pkt 1, art. 35 ust. 1, art. 38 ust. 1, art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r.
o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz że art.
113 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. Nr 27, poz. 96 ze zm.) w związku z art.
61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 30, poz. 168 ze zm.) jest niezgodny
z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżącego art. 113 ust. 1 pkt 3 ustawy przyznaje organowi administracji prawo
decydowania o interesie jednostki poza postępowaniem administracyjnym przez co narusza wynikające z art. 2 Konstytucji prawo
obywatela do informacji o zamierzeniach, jakie względem niego mają organy władzy publicznej oraz wynikający z tego przepisu
zakaz przedmiotowego traktowania obywateli. Ponadto skarżący uważa, że art. 113 ust. 1 pkt 3 zaskarżonej ustawy w związku
z art. 61 § 4 kpa nie gwarantuje mu prawa do uczestnictwa w toczącym się postępowaniu administracyjnym, prowadzi więc do naruszenia
wskazanych wyżej norm konstytucyjnych. Zaskarżone przepisy nie zapewniają też równości praw procesowych przedsiębiorcy i pracownika,
co prowadzi do naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji. Niedopuszczalne jest by skarżący uzyskiwał status strony w postępowaniu
administracyjnym dopiero wraz z wydaniem decyzji przez