Postanowienie TK z dnia 18 września 2003, sygn. Ts 87/03

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 23 maja 2003 r. zakwestionowano zgodność art. 40 § 1 oraz art. 43 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553) z art. 67 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Skarga konstytucyjna sformułowana została w oparciu o następujący stan faktyczny. Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Tarnobrzegu skazano skarżącego na karę 12 lat pozbawienia wolności oraz karę dodatkową pozbawienia praw publicznych na okres 5 lat. Decyzją Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA z 4 sierpnia 1997 r. (nr ewid. KR W01275/TG) o zmianie emerytury pozbawiono skarżącego prawa do emerytury policyjnej, powołując się przy tym na brzmienie art. 10 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 53, poz. 214 ze zm.), zgodnie z którym prawo do emerytury nie przysługuje funkcjonariuszowi, który został prawomocnie skazany na karę dodatkową pozbawienia praw publicznych. Postanowieniem z 29 lutego 2000 r. (sygn. akt II Ko. 45/00), uznanym przez skarżącego za rozstrzygnięcie naruszające jego konstytucyjne prawa lub wolności, Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu nie uwzględnił wniosku skarżącego o zwolnienie z odbycia reszty środka karnego pozbawienia praw publicznych, wskazując iż zgodnie z art. 43 § 2 k.k. okres na który orzeczono środek karny nie biegnie w czasie wykonywania kary pozbawienia wolności. Rozpoznając zażalenie na powyższe postanowienie Sąd Apelacyjny w Rzeszowie postanowieniem z 28 marca 2000 r. (sygn. akt II AKz 20/00), doręczonym skarżącemu 31 marca 2000 r., utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W dniu 23 września 2002 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika celem sporządzenia skargi