Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 maja 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 87/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 18 marca 2008 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 394 § 1 ustawy z dnia 17 listopada
1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 78 oraz
art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Skarżąca zarzuciła, że zaskarżony przepis art. 394 § 1 k.p.c. jest wykładany przez sądy orzekające w jej sprawie w sposób
powodujący niezaskarżalność zarządzenia o zwrocie wniosku o udzielenie zabezpieczenia. Zdaniem skarżącej taka wykładnia oraz
odmowa stosowania przez sądy analogii do postanowień kończących postępowanie w sprawie pozbawiają ją prawa do rozstrzygnięcia
sprawy w dwuinstancyjnym postępowaniu. Zatem wskutek niewłaściwej wykładni art. 394 § 1 k.p.c., polegającej na ograniczeniu
możliwości wnoszenia zażalenia jedynie do podstaw określonych w tych przepisach, doszło do naruszenia jej prawa do sądu oraz
zasady demokratycznego państwa prawnego.
Postanowieniem z 22 stycznia 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał
wskazał, że treść skargi konstytucyjnej stanowiącej przedmiot wstępnego rozpoznania wskazuje jednoznacznie, że skarżąca nie
kwestionuje zgodności z Konstytucją jakichkolwiek przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, ale określony sposób wykładni
przepisów. Wprawdzie skarżąca wskazała jako przedmiot kontroli art. 394 § 1 k.p.c., jednak istota przedstawionych w uzasadnieniu
zarzutów sprowadzała się do przyjęcia prezentowanego w skardze stanowiska, uznającego zwrot wniosku o zabezpieczenie za rozstrzygnięcie
kończące postępowanie. Dokonanie proponowanej przez skarżącą wykładni oraz przyjęcie na zasadzie analogii dopuszczalności
złożenia zażalenia na zwrot wniosku wyczerpywały w istocie żądania skarżącej. Tak sformułowanej skardze konstytucyjnej, jako
niespełniającej podstawowych przesłanek zawartych w art. 79 Konstytucji, należało zatem odmówić nadania dalszego biegu.
Zażalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu