Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 grudnia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 87/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 2 kwietnia 2009 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego, zakwestionowana została zgodność
art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym
bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843, ze zm.; dalej: u.s.n.p.s.) w zakresie, w jakim ustawodawca dopuszcza
wniesienie skargi na przewlekłość postępowania jedynie w toku postępowania głównego, uniemożliwiając stronie uzyskanie orzeczenia
stwierdzającego przewlekłość postępowania, pełniącego rolę prejudykatu w postępowaniu o odszkodowanie, z art. 2 i art. 77
ust. 1 Konstytucji oraz art. 8 ust. 2 tej samej ustawy z art. 45 ust. 1 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.
W odniesieniu do pierwszego z zakwestionowanych przepisów skarżący podniósł, że orzeczenie stwierdzające przewlekłość postępowania
stanowi formę prejudykatu dla odrębnego postępowania o odszkodowanie przeciwko Skarbowi Państwa z tytułu przewlekłości postępowania,
a ponadto podkreślił, że orzeczenie to stanowi warunek konieczny dla dochodzenia niniejszego odszkodowania. Z uwagi na powyższą
korelację oraz ze względu na brak możliwości wniesienia skargi na przewlekłość postępowania po zakończeniu postępowania, w
opinii skarżącego, doszło do naruszenia konstytucyjnego prawa do uzyskania odszkodowania za niezgodne z prawem działanie organu
władzy publicznej (art. 77 ust. 1 Konstytucji).
Drugi z zaskarżonych przepisów naruszać ma prawo skarżącego do jawności postępowania sądowego, o którym mowa w art. 45 ust.
1 Konstytucji. Naruszenie to ma wynikać z rozpatrywania spraw w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania na posiedzeniu
niejawnym, co pozbawia stronę możliwości przedstawienia stanowiska w sprawie. W skardze wskazano również, że art. 8 ust. 2
u.s.n.p.s. narusza prawo zaskarżalności orzeczeń (wywodzone przez skarżącego z art. 176 ust. 1 Konstytucji), albowiem zgodnie
z kwestionowaną regulacją postępowanie w przedmiocie skargi na przewlekłość jest jednoinstancyjne.
Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan