Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 czerwca 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 87/18 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 22 maja 2018 r. (data nadania) M. W. (dalej: skarżący), zakwestionował zgodność art. 22 § 1 w związku
z art. 199b § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2018 r. poz. 652, ze zm.; obecnie: Dz.
U. z 2019 r. poz. 676, ze zm.) – w zakresie, w jakim pozbawia skarżącego prawa udziału w posiedzeniu sądu w przedmiocie wykonywania
środka zabezpieczającego z art. 93a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1950,
ze zm.) w postaci terapii – z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Postanowieniem z 26 sierpnia 2019 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. Postanowienie doręczono
pełnomocnikowi skarżącego 10 września 2019 r. Pismem z 17 września 2019 r., skarżący wniósł na to postanowienie zażalenie,
domagając się jego uchylenia w całości i nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK), skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału
Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał w składzie trzech sędziów rozpatruje zażalenie
na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5-8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznania zażalenia
Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze
dalszego biegu.
2. W postanowieniu z 26 sierpnia 2019 r. Trybunał stwierdził, że wniesiona skarga nie spełnia wymagań określonych w art.
53 ust. 1 pkt 2-3 u.o.t.p.